Helska przyroda pełna jest wyjątkowych widoków, a wyjątkowy morski klimat podkreślają piaszczyste wydmy wraz ze swoją oryginalną roślinnością, która jest mocno zagrożona. Zwiększający się ruch turystyczny i mała kultura przyjezdnych doprowadza do degradacji wielu unikalnych roślin, do tych najbardziej zagrożonych należy Mikołajek Nadmorski.
Zasiedla głównie wydmy przednie i białe, ale rośnie również na bardziej ustabilizowanych wydmach szarych. Jego zasięg obejmuje wybrzeża Europy, Azji Mniejszej i Afryki Północnej z centrum w basenie Morza Śródziemnego.
W rejonie Morza Bałtyckiego można go spotkać u wybrzeży Polski ( Hel ), Rosji, Litwy, Łotwy, Estonii oraz na południowych brzegach Szwecji i Norwegii.
Mikołajek jest rośliną żyjącą w bardzo trudnych warunkach, wystawioną na działanie suszy i wiatru. Wykształcił on jednak liczne przystosowania do takich surowych warunków życia. Dorasta do 30 - 50 cm wysokości. Tworzy pod powierzchnią gleby kłącze, które może osiągać długość nawet do 4 metrów. Liście są sztywne, twarde, ponacinane, kolczaste pokryte nalotem wosku, który zapobiega nadmiernej utracie wody. Na szczycie łodygi wyrasta główkowaty kwiatostan, złożony z licznych niebieskawych kwiatów o 5 płatkach, które są wydłużone i na szczycie wycięte. U jego podstawy widoczne są kolczaste, masywne 3 podsadki (liście przykwiatkowe). Owocki są silnie spłaszczone i pokryte łuseczkami. Na pierwszy rzut oka właśnie liczne kolce i kulisty kwiatostan powodują, że nieco przypomina oset, chociaż w ogóle nie jest z nim spokrewniony.